จดหมายถึงพ่อแม่ในวันแต่งงาน เขียนยังไง พร้อมตัวอย่าง 4 แบบ
ข้อความเชิญ · อ่าน 6 นาที · อัปเดต · ทีม Capywedding
ลำดับงานเลี้ยงแบบไทยทั่วไปไม่มีช่วงอ่านจดหมายโดยตรง แต่ใส่ไว้ในช่วงที่บ่าวสาวกล่าวขอบคุณได้พอดี ต่างจากญี่ปุ่นที่การอ่านจดหมายถึงพ่อแม่ช่วงท้ายงานเลี้ยงแพร่หลายมาตั้งแต่ทศวรรษ 1990 จดหมายแบบญี่ปุ่นมักพูดถึงสามเรื่อง ขอบคุณที่เลี้ยงดู ความทรงจำ และความตั้งใจต่อจากนี้ ซึ่งเป็นโครงที่ใช้กับบ้านเราได้ดีเหมือนกัน
| ส่วน | เขียนอะไร | ตัวอย่างประโยค |
|---|---|---|
| 1. เปิด | เรียกท่านแบบที่เรียกกันจริงที่บ้าน | ถึงป๊ากับม้า |
| 2. ความทรงจำ | ภาพเดียวที่ชัด ดีกว่าคำชมสิบคำ | ยังจำคืนที่พ่อขับรถไปรับจากค่ายตอนตีสองได้ |
| 3. ขอบคุณ | สิ่งที่ท่านทำให้ แบบเจาะจง | ขอบคุณที่ไม่เคยถามว่าสอบได้ที่เท่าไหร่ แต่ถามว่ากินข้าวหรือยัง |
| 4. สัญญา | จากนี้จะเป็นลูกแบบไหน | จะกลับบ้านทุกเดือนเหมือนเดิม และพาคู่ของเรามาด้วย |
| 5. ปิด | บอกรัก กราบ หรือขอพร | รักพ่อกับแม่ที่สุด |
เขียนให้เป็นเสียงของเรา
- ใช้คำที่พูดกันจริง ถ้าที่บ้านเรียกป๊ากับม้า หรือแทนตัวเองว่าหนู ก็เขียนแบบนั้น ภาษาที่สวยเกินไปจะฟังเหมือนอ่านจดหมายของคนอื่น
- เรื่องเดียวพอ เลือกความทรงจำหนึ่งเรื่องที่มีรายละเอียด เวลา สถานที่ หรือคำพูดของท่านในวันนั้น พ่อแม่จะจำได้ทันทีว่าหมายถึงวันไหน
- ขอบคุณเรื่องเล็กที่จริง การถูกจำได้ว่าเคยทำอะไรให้ มีความหมายกับพ่อแม่มากกว่าคำว่าพระคุณล้นฟ้า
- สัญญาเรื่องที่ทำได้ “จะกลับบ้านทุกสงกรานต์” ฟังหนักแน่นกว่า “จะตอบแทนบุญคุณให้ดีที่สุด”
- เก็บเรื่องหนักไว้ในฉบับส่วนตัว ปัญหาในครอบครัว การแยกทาง หรือคำขอโทษเรื่องใหญ่ ไม่ควรเป็นเรื่องที่แขกสามร้อยคนได้ยินพร้อมกัน
- ถ้าพ่อหรือแม่เสียไปแล้ว เอ่ยถึงท่านในจดหมายได้เสมอ แต่ถ้าจะอ่านบนเวที ถามคนในบ้านก่อนว่าสบายใจไหม ถ้าท่านเลี้ยงเรามาคนเดียว ขอบคุณให้เต็มที่ในฐานะทั้งพ่อและแม่
ตัวอย่างจดหมาย 4 แบบ
คำในวงเล็บคือส่วนที่ต้องใส่เรื่องของคุณเอง ตัวอย่างเป็นแค่โครง ยิ่งแก้มาก ยิ่งเป็นจดหมายของคุณ
ถึงพ่อกับแม่ หนูเขียนจดหมายนี้คืนก่อนวันแต่งงาน ชุดเจ้าสาวแขวนอยู่ข้าง ๆ แล้วหนูก็นึกถึง [ความทรงจำหนึ่งเรื่อง เช่น เช้าวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่แม่ตื่นมาต้มข้าวให้ ทั้งที่ตัวเองไม่สบาย] ตอนนั้นหนูไม่ได้พูดขอบคุณ วันนี้ขอพูดให้ครบ ขอบคุณที่ให้หนูเลือกทางของตัวเอง แม้บางครั้งพ่อกับแม่จะห่วงจนนอนไม่หลับ ขอบคุณที่ทำให้หนูรู้ว่าบ้านคือที่ที่กลับมาได้เสมอ ไม่ว่าจะพลาดมาแค่ไหน จากนี้หนูจะมีบ้านอีกหลังกับ [ชื่อคู่] แต่บ้านหลังนี้ยังเป็นบ้านของหนูเหมือนเดิม หนูจะโทรหาบ่อยกว่าเดิม และจะพา [ชื่อคู่] กลับมากินข้าวด้วยกันทุก [ความถี่ เช่น เดือน] รักพ่อกับแม่ที่สุดค่ะ ลูก [ชื่อเล่น]
แทนตัวเองด้วยคำที่ใช้กับพ่อแม่จริง เช่น หนู หรือ ลูก
ถึงพ่อและแม่ ผมไม่ค่อยได้พูดเรื่องแบบนี้ เลยขอเขียนแทน ตอนเด็กผมคิดว่าพ่อเป็นคนดุ จนวันที่ [ความทรงจำ เช่น ผมขับรถพ่อไปเฉี่ยวเสา แล้วพ่อถามคำแรกว่าเจ็บตรงไหนไหม] ผมถึงรู้ว่าพ่อห่วงผมมากกว่าที่พูดออกมา ส่วนแม่คือคนที่ [สิ่งที่แม่ทำ เช่น เปิดไฟหน้าบ้านรอผมทุกคืน ไม่ว่าจะกลับดึกแค่ไหน] ทุกอย่างที่ผมรู้เรื่องการดูแลคนที่รัก ผมเรียนมาจากพ่อกับแม่ทั้งนั้น วันนี้ผมจะเริ่มดูแลครอบครัวของผมเองกับ [ชื่อคู่] ผมจะดูแลเธอให้ดีอย่างที่พ่อดูแลแม่ และจะไม่ปล่อยให้พ่อกับแม่รอข่าวผมนานเหมือนตอนเรียน ขอบคุณที่เลี้ยงผมมาจนเป็นคนที่ [ชื่อคู่] เลือกครับ ลูก [ชื่อเล่น]
แทนตัวเองด้วยคำที่ใช้กับพ่อแม่จริง เช่น ผม หรือ ลูก
กราบเรียนคุณพ่อคุณแม่ [ชื่อคุณ] ขอบพระคุณที่เลี้ยง [ชื่อคู่] มาจนเป็นคนที่ใจดีและอดทนที่สุดที่ [ชื่อคุณ] เคยรู้จัก ครั้งแรกที่ไปบ้าน [ความทรงจำ เช่น คุณแม่ตักกับข้าวให้จนเต็มจาน แล้วบอกว่าไม่ต้องเกรงใจ] ตั้งแต่วันนั้น [ชื่อคุณ] ก็รู้สึกว่ามีบ้านอีกหลังหนึ่ง ขอบพระคุณที่ไว้ใจให้ [ชื่อคุณ] ได้ดูแล [ชื่อคู่] ต่อจากนี้ [ชื่อคุณ] จะดูแลเขาให้ดี และจะเป็นลูกอีกคนของบ้านนี้ที่คุณพ่อคุณแม่เรียกหาได้เสมอค่ะ
เปลี่ยน ค่ะ/ครับ ตามผู้ส่ง แล้วแทนที่ข้อความในวงเล็บ
คุณพ่อคุณแม่ของ [ชื่อคู่] ขอบพระคุณที่เปิดบ้านต้อนรับ [ชื่อคุณ] เหมือนลูกอีกคน พ่อกับแม่ของ [ชื่อคุณ] ขอบคุณที่รักและเลี้ยงดูมาทุกวัน จนวันนี้มีคนดี ๆ มายืนอยู่ข้างกัน ทุกอย่างที่เรารู้เรื่องการรักกัน เราเห็นมาจากพ่อแม่ทั้งสองบ้าน จากนี้เราจะดูแลกันให้ดี และจะกลับไปหาทั้งสองบ้านบ่อย ๆ รักพ่อแม่ทั้งสี่คนค่ะ
ขอบคุณพ่อแม่ของคู่ก่อน แล้วจึงพ่อแม่ตัวเอง อ่านช้า ๆ ราว 1 นาที
อ่านยังไงไม่ให้เสียงสั่นจนอ่านไม่จบ
- พิมพ์ตัวใหญ่ลงกระดาษหรือการ์ดแข็ง อย่าอ่านจากมือถือ จอดับกลางคัน และแสงไฟเวทีสะท้อนจนมองไม่เห็น
- ซ้อมอ่านออกเสียงหลาย ๆ รอบ ถ้าจะร้องไห้ ให้ร้องตอนซ้อมไปก่อน ยิ่งซ้อม เสียงยิ่งนิ่ง
- บอกพิธีกรล่วงหน้า ให้เชิญพ่อแม่มายืนหน้าเวทีหรือขึ้นมาบนเวทีตอนเริ่มอ่าน และให้ทีมเสียงเปิดเพลงเบา ๆ รองไว้
- หยุดระหว่างย่อหน้าได้ ถ้าน้ำตามา หยุดหายใจสักพัก แขกรอได้เสมอ ไม่มีใครรีบในช่วงนี้
- มองหน้าท่านตอนประโยคสุดท้าย ไม่ต้องจำทั้งฉบับ จำแค่บรรทัดปิดก็พอ
- มอบฉบับจริงหลังอ่าน ใส่ซองสวย ๆ ให้ท่านเก็บไว้ อีกหลายปีท่านจะหยิบมาอ่านอีก
ถ้าจะอ่านบนเวที บอกพิธีกรให้เว้นช่วงไว้ก่อนตัดเค้กหรือก่อนปิดเวที ลำดับช่วงบนเวทีดูได้ที่ สคริปต์พิธีกรงานแต่ง ส่วนคำขอบคุณแขกและผู้ใหญ่คนอื่น ๆ มีตัวอย่างใน ข้อความเตือนแขกก่อนงาน และคำขอบคุณหลังงาน